Dzisiaj jest: 20.9.2019, imieniny: Eustachego, Faustyny, Renaty

Najem, czy dzierżawa terenu pod reklamę?

Dodano: 7 miesięcy temu Czytane: 101

Stojąc przed koniecznością postawienia reklamy w przestrzeni publicznej mamy możliwość wyboru dwóch opcji: wynajmu powierzchni lub dzierżawę.

Najem, czy dzierżawa terenu pod reklamę?
Stojąc przed koniecznością postawienia reklamy w przestrzeni publicznej mamy możliwość wyboru dwóch opcji: wynajmu powierzchni lub dzierżawę. Dotyczy to rzecz jasna podmiotów nieposiadających własnej działki. Każdy ze sposobów wiąże się z różnymi zależnościami, część przedsiębiorców myli oba pojęcia narażając się tym samym na szereg nieprzyjemności.

Bez względu na wybraną opcję należy zadbać o otrzymanie stosownych zezwoleń na wykonanie inwestycji reklamowej na danym terenie. Dzięki temu uzyskamy zgodę na postawienie nośnika reklamowego na wynajętej lub wydzierżawionej przestrzeni. Wówczas należy zawrzeć z właścicielem terenu umowę warunkową. Jeżeli chodzi o dzierżawę to zwykle dobrym sposobem jest jej podpisanie na okres przynajmniej kilku lat. Standardem są tu umowy wieloletnie na 10 lat, dzięki czemu unikamy możliwości podniesienia kosztów w sytuacji, gdy firma zyska popularność. Umowa tego typu powinna też posiadać zapis o wcześniejszym zerwaniu umowy, kiedy to wydzierżawiający będzie zmuszony do pokrycia kosztów poniesionych przez dzierżawiącego. Pojęcia dzierżawy i najmu są bardzo często mylone i traktowane jako to samo. W praktyce oba sposoby pozyskania przestrzeni reklamowej różnią się przede wszystkim pozyskiwaniem pożytków ze względu na użytkowanie danego miejsca lub rzeczy.

Kodeks Cywilny

Podstawą prawną regulującą różnice między najmem, a dzierżawą jest Kodeks Cywilny, a dokładniej Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 roku. Poszczególne zapisy znajdziemy w artykułach od 659 do 692 dla najmu oraz od 693 do 709 dla dzierżawy. Art. 659 § 1. mówi, iż przez umowę najmu rozumie się zaistniałe zobowiązanie oddania najemcy rzeczy do użytkowania przez czas oznaczony lub nieoznaczony. Najemca jest zobowiązany do opłaty ustalonego wcześniej czynszu. Z kolei art. 693. § 1. informuje, że w przypadku umowy dzierżawy to wydzierżawiający jest zobowiązany do oddania dzierżawcy rzeczy do użytkowania oraz pobierania pożytków (opłaty) przez czas oznaczony lub nieoznaczony. Dzierżawca jest zobowiązany do płacenia ustalonego wcześniej czynszu wydzierżawiającemu.

Ustawa rozgranicza więc podstawową różnicę, którą jest pobieranie pożytków. Tutaj wszelkie korzyści wynikające z użytkowania określonej rzeczy czerpie dzierżawca, takiej możliwości polskie prawo nie daje natomiast najemcy. Podobnie wygląda kwestia odprowadzania podatku, najemca nie uiszcza podatku od nieruchomości. Dzierżawca ma już taki obowiązek. Podstawową różnicą jest także forma zawierania umowy. Tutaj konieczne jest nie tylko wyszczególnienie nazwy umowy jako dzierżawa lub najem, lecz również zawarcie w dokumencie treści właściwych dla wybranej umowy. Tylko wtedy umowa jest ważna.
 
Zapisz się do newslettera:
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach marketingu usług i produktów partnerów właściciela serwisów.